در سال 470 ملكشاه برادر خود تتش را كه تاج الدّوله لقب داشت مأمور شام كرد و به او اجازه داد كه هرچه از اين بلاد را بفتح بگشايد در قلمرو خود بياورد . تاج الدّوله تتش ابتدا حلب را محاصره نمود و چون در اين تاريخ سپهسالار اردوى فاطمى بتنبيه اتسز خوارزمى بشام آمده و دمشق را محصور كرده بود تتش بدعوت اتسز به يارى او رفت و مصريان از شنيدن اين خبر گريختند . اتسز تتش را بدمشق راه نداد و در بيرون باروى شهر بملاقات او آمد تتش از اين قضيّه غضبناك شد و اتسز را كشت و دمشق را در سال 472 متصرّف گرديد و سلسلهء سلاجقهء شام را تأسيس كرد . در همين سال 472 امير عقيلى موصل يعنى شرف الدّوله مسلم بن قريش حلب را از چنگ آخرين امير مرداسى آنجا بيرون آورد و آن سلسله را منقرض ساخت و ملكشاه حلب را ضميمهء ممالك امير موصل كرد امّا شرف الدّوله در تاريخ 476 چون شنيد كه تتش به قصد تسخير انطاكيه و بيرون آوردن آنجا از بغداد با سپاهى گران بامر ملكشاه حركت كرده براى متصرّفات خود در وحشت افتاد و از خليفهء فاطمى مصر مدد خواست تا دمشق را از تصرّف سلاجقه خارج كند ليكن به اين امر توفيق نيافت و بعلّت رسيدن خبر شورشى در بلاد اصلى خود ناچار بمراجعت شد . ملكشاه براى سركوبى شرف الدّولهء عقيلى در سال 477 سپاهيانى از بغداد و ديار بكر بالجزيره فرستاد و اين سپاه اگرچه امير موصل را منهزم و محصور كردند امّا ملكشاه بعلّت انقلاب خراسان و عصيان برادرش تكش با شرف الدّوله صلح نمود و او را همچنان در بلاد خود باميرى باقى گذاشت . فتح انطاكيه در سال 477 ملكشاه در سال 470 حكومت ولايت قونيه و آق‌سرا از بلاد آسياى صغير را كه بدست تركان سلجوقى فتح شده بود بپسر شهاب الدّوله قتلمش بن اسرائيل سابق الذكر پسر عمّ طغرل اوّل و جغرى يعنى سليمان واگذاشته بود و اين سليمان مؤسس شعبهء سلاجقهء روم است . سليمان بن قتلمش در سال 477 بر بندر انطاكيه كه از سال 358 بتصرّف